Παράγοντες «κλειδιά» η γεωγραφική θέση της Ελλάδας, το Πολεμικό Ναυτικό κι η ανάπτυξη της εγχώριας αμυντικής βιμηχανίας
Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Δημήτριος Χούπης παρουσίασε τη «Ελληνική Γαλάζια Στρατηγική» με ορίζοντα το 2035, θέτοντας τις βάσεις για τον μετασχηματισμό των Ενόπλων Δυνάμεων σε ένα σύνθετο και απαιτητικό γεωπολιτικό περιβάλλον. Η στρατηγική αυτή εδράζεται σε τέσσερις βασικούς πυλώνες: την ενίσχυση της εθνικής ναυπηγικής ικανότητας σε όλο τον κύκλο ζωής των μέσων, την ταχεία ανάπτυξη οικονομικά αποδοτικών αυτόνομων συστημάτων ως πολλαπλασιαστών ισχύος, τη μετάβαση σε δικτυοκεντρικές αρχιτεκτονικές με εγχώρια τεχνολογική υποστήριξη, και την ουσιαστική αναβάθμιση της κυβερνοασφάλειας, της ηλεκτρονικής προστασίας και των συστημάτων διοίκησης και ελέγχου.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη γεωστρατηγική σημασία της Ελλάδας, όπως προκύπτει από τη θέση της σε ένα περιβάλλον «ασταθούς σταθερότητας» εντός ΕΕ και ΝΑΤΟ, αλλά και εγγύτητας σε περιοχές υψηλής αστάθειας. Σε αυτό το πλαίσιο, η ναυτική ισχύς αναδεικνύεται σε κρίσιμο εργαλείο αποτροπής, διασφάλισης θαλάσσιων γραμμών επικοινωνίας και προστασίας κρίσιμων υποδομών, με παράλληλη συμμετοχή σε διεθνείς αποστολές.
Το Πολεμικό Ναυτικό προσδιορίζεται ως πυλώνας της εθνικής αποτροπής, με αυξημένο ρόλο στην αντιμετώπιση υβριδικών απειλών και στην προβολή ισχύος, ενισχυόμενο από μη επανδρωμένα μέσα και διακλαδικές δυνατότητες. Παράλληλα, η «Ασπίδα του Αχιλλέα» και η συνολική διασύνδεση αισθητήρων και μέσων εντάσσονται σε μια ενιαία, προληπτική αμυντική αρχιτεκτονική.
Τέλος, αναδεικνύεται η σημασία της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και της ναυπηγικής βάσης ως κρίσιμων συντελεστών αυτονομίας, επιχειρησιακής διαθεσιμότητας και στρατηγικής ανθεκτικότητας, στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου οικοσυστήματος ναυτικής ισχύος.